پاوت

انتخاب قوچ گوشتی برای گله

انتخاب قوچ گوشتی برای گله

 

قوچ گوشتی
قوچ گوشتی

 

در روش های سنتی معمولا دامداران بره های نر انتخابی خود را در حدود دوسالگی برای جفت گیری در گله مورد استفاده قرار می دهند.در مواردی نیز دامداران قادر به انتخاب و پیداکردن قوچ مناسب از گله خود نمی باشند.لذا اقدام به خرید قوچ از سایر گله ها و سایر نقاط می کنند.در هردو صورت باید در انتخاب قوچ گله دقت کافی را مبذول دارند.طبیعی است برای کسانی که طرح های اصلاحی دارند یا به عبارت دیگرفدامدار نیستندفاما برای ایجاد گله های مناسب یک نژاد فعالیت می کنند نیز باید این خصوصیات مد نظر قرار بگیرند.

پیش از خواندن پست:تلقیح مصنوعی در گوسفند

الف)شکل کلی یا ظاهر عمومی:

قوچ باید خصوصیات نژاد نژاد مورد نظر را داشته باشد.بدن باید آراسته،مظم،عمیق،عضلانی و جمع و جور باشد.

ب)سر و گردن:

در نژاد های کوتاه اندام،سر باید کوتاه و پهن باشد،به عکس در نژاد های دارای بدن کشیده سر باید نسبتا کم عرض تر و درازتر باشد.قوچ باید داری پیشانی نسبتا عریض باشد.وجود شاخ صفت مطلوبی نمی باشد لذا باید در جهت انتخاب قوچ های بدون شاخ یا شاخ های کوچکتر و کوتاه تر پیش رفت هر چند در بعضی نژاد ها مثل قره گل شاخ کاملا پیچیده هستند و فراوانی آنها در بره های نر خیلی زیاد است،لذا این انتخاب در مورد این نژاد شاید کار ارزشمندی نباشد.اما در هر حال،از انتخاب قوچ هایی که شاخ به طرف صورت و به خصوص چشم و گوش ها بازگشته اند و امکان فرورفتن در سر وصورت وجود دارد باید صرف نظر کرد.چشمها باید شفاف،شفاف و قرینه باشد.رنگ مخاط چشم باید قرمز گلی باشد،رنگ پریدگی مخاط نشانه بیماری است.

پوزه و لبها باید متوازن و متقارن باشند.حیوان دچار درازی فک بالا یا پایین نباشد که حیوان را در چرا و مصرف خوراک دچار اشکال نکند.گردن قوچ باید رشد کافی کرده باشد،قوی و عضلانی دیده شود و به طور یکنواخت به بدن متصل شده باشدتیپ گوشتی اصولا دارای گردنی نسبتا کوتاه و ضخیم است و منظره ای عضلانی و یکنواخت دارد.طبیعی است در نژاد های درشت اندام گردن درازتر از گوسفندان کوتاه اندام است.

ج)قسمت قدامی:

شامل سینه و دنده ها باید عریض و عمیق و جادار باشد.عضلات بین دنده ای رشد کافی کرده باشند.دنده ها باید پهن و داذاب انحنای مناسب و به اصطلاح مدور و قوسی و فاصله دار باشند.این اختار قفسه سینه امکان تبادل بیشتر اکسیژن و سوخت و ساز بهتر را فراهم می آورد.

د)قسمت های خلفی:

شامل قسمت هایی مصل کپل(سرین) و دنبه است.کپل در قوچ باید دارای عضلات قوی ،مسطح و عریض باشد.روشن است نباید عضلانی بودن را با اندوخته چربی که در امتداد دنبه در بعضی نژاد ها و قوچها جمع می شود اشتباه گرفت.به همین دلیل لمس کردن این نواحی لازم است.

اکثر قوچ ها در نژاد های دنبه دار ایرانی دارای دنبه ای نسبتا بزرگ و سنگین هستند،ولی از آنجایی که چربی دنبه یا اصولا چربی در مقایسه با گوشت ارزش کمتری در بازار گوشت دارد.باید انتخاب را بر اساس اسفاده از قوچهای دارای عضلات و اندام قوی و دنبه جمع و جور گذاشت.

دنبه نباید زیاد پهن باشد و از مفصل خرگوشی یا هوک دراز تر نباشد.دنبه دراز تر از مفصل خرگوشی را اصطلاحا دنبه شور می گویند.در مناطق کوهستانی بزرگی دنبه خود مانع بزرگی در راهپیمایی و حرکت گوسفند است.دنبالچه ای که روی دنبه قرار دارد به شکلهای مختلف ممکن است دیده شود و تاثیر زیادی روی بزرگی یا کوچکی دنبه ندارد ولی با توجه به این که نسبت به دمبه زوایایی ایجاد می کند و نقاط محصوری در اطراف خود به وجود می آورد می تواند منبع آلودگی و عفونت باشدفیا در برخورد با موانع دچار پارگی شود.بنابراین دنبالچه کوچک و جمع و جور و چسبیده به دنبه ترجیح داده می شود.

ه)وضعیت دست و پاها:

دست ها و پاها به خضوض قلم ها باید عمودی و به موازات یکدیگر باشند.شانه ها باید عریض و ضخیم باشند و لبه فوقانی استخوان کتف کمی از ستون فقرات تجاوز کرده باشد.

بازوها و ماهیچه ها قوی باشند،مفصل ها باید راست و عریض باشند.دست ها و پاها به طرف داخل یا خارج انحنا نداشته باشند.ران باید کاملا عضلانی و حجیم باشد و با یکنواختی و همان حالت ماهیچه ای تا پایین امتداد داشته باشد.ساق باید نسبتا کوتاه باشد و با ظرافت به مفصل خرگوشی متصل باشد.

ح)ناحیه پشت:

شامل پشت و کر است که باید ضحیم و گوشتی و مستقیم و عریض باشد.پهن بودن این ناحیه بیانگر این واقعیت است که حیوان رشد خوبی داشته و از نظر تولید گوشت مناسب است.مهره های کمر نباید تیز باشد و به اصطلاح قوچ کمر باریک نباشد.چنین قوچ قادر به تولید نتاج مناسب نمی باشد.

منبع:کتاب پرورش گوسفند و بز تالیف دکتر رضا ولی زاده

 

پیشنهاد ما:هاری،مشترک بین دام و انسان

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

ads

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *